Tapos na ang Bakasyon
February 6, 2010Panimula ay ang pagtanaw sa minimithing pagbabakasyon. Bilang ang bawat mga araw na lumilipas palapit sa takdang paglisan.
Bakas ang kaligayahan. Ito na ang aking pagbabakasyon sa lalawigan ng Laguna.
Maraming pagkakaabalahan; mga hindi pangkaraniwang gawain. Masarap maglaro maghapon kahit nakabilad sa init ng araw sa katanghalian. Malayo sa mga mapanuring paningin ni Ama at Ina. Malaya. Walang pangamba.
Ngunit sa kabila nito, madalas akong masaktan. Nasusugatan ang mga tuhod o kaya naman ay nagagalusan ang mga palad at talampakan. Hindi ko maala-ala kung papaano nangyari ang mga ito.
Ganoon din naman ang aking damdamin. Nasaktan dahil sa hindi pagkakaunawan sa pag-itan ng mga kalaro at mga pinsan. Ako rin naman ay nakasakit ng mga kalooban nila ng hindi sinasadya.
Dahilan ga ito ng pangsamantalang pagkalayo sa gabay ng aking mga magulang? Pagkalimot ga ire sa mga tagubilin nila?
Napakatuling ng mga kaganapan. Matulin ding tumulak ang bus pabalik ng Batanggas. Madaling iniwan ang bawat sandaling naging bahagi ng pang-araw-araw na buhay bakasyon. Sa isang iglap ay narating na muli ang baryong aking kinagisnan.
Oras na upang magbalik sa dating buhay. Tapos na ang bakasyon.
