Baligtad na ang Mundo

Si kuya Warlito ay ulila na sa mga magulang. Tanging ang kanyang lola ang kanyang kasama sa buhay. Ang kanyang lola at ang aking lola ay magpinsang buo.

Mabait si pinsan. Masinop sa buhay. Sa bayan ng Santo Tomas siya nagtatarbaho bilang kawani sa isang gasolinahan. Madalas na ginagab-i siya ng uwi dahil sa kanyang gawain.

Noong Huwebes, halos ika-3 ng umaga, hinarang siya ng tatlong hindi kilalang mga kalalakihan sa isang madilim na bahagi ng kalsada patungo sa kinilang tahanan.

Pinagtigisang hawakan ang kanyang mga baraso ng dalawa. Ang ikatlo nama’y walang habag na nanakit sa kanya. Suntok at tadyak ang mga pinadapo sa kataw-an ng aking mabait na pinsan. Pagkatapos saktan at hindi na makagulapay si kuya ay kinulimbat lahat ng kanilang makukuha kay pinsan; ang kanyang relo at singsing, kasama ang kuwintas na bigay ng kanyang kasintahan. Kinuha rin ang kanyang pitaka at mga sinsilyo sa bulsa. Higit sa lahat ang kanyang kalhating buwang sahod na nakatago pa sa kanyang mga sapatos. Tinangay din ang mga ito subalit ang mga sintas ay ginamit nilang pangtali sa kanyang mga kamay.

Ganap na ika-7 ng umaga ng maihatid si pinsan ng mga pulis at tanod. Mabilis ang balita. Napakaraming tao sa kanilang bahay, mga kamag-anak, kapit-bahay, at iba pang hindi ko kilala.

Pahayag ng isang alagad-ng-batas,”hindi dapat siyang (pinsan) nagpapaabot ng madaling-araw sa paglalakad dito sa bukana ng baryo. Noong kabilang linggo, ganito din ang naganap sa may Darasa. Tatlo din ang hinihinalang may kagagawan ng krimen”.

“Dapat maging maingat ang lahat. Kakaunti laang kami at hindi naming kayang puksain lahat ng masasamang-loob”, dagdag pa niya.

Sa himig ng kanyang pananalita, parang si kuya pa ang may sala! Kung buhay pa si lolo, malamang ang madirinig kong bibigkasin niya ay, “lasa ko’y baligtad na ang mundo?”